Dit gedicht is geschreven door Richard Tillinghast, een Amerikaanse dichter die in Co Tipperary woont. Hij is de auteur van acht dichtbundels.

Geen vlees in blik,  geen tomatenpuree
Geen kleding, geen schoenen, geen notebook
Deze worden opgeslagen in onze pakhuizen bij Kerem Shalom tot nader order
Bananen, appels en kaki's worden toegelaten in Gaza
Perzikken en dadels en nu macaroni
(na het bezoek van de Amerikaase Senator)
Dit zijn de broodnodige levensbehoeften

Geen abricozen, geen pruimen, geen avocados, geen jam
Dit zijn luxegoederen en die zijn niet toegestaan
Papier voor schoolboeken is ook niet toegestaan
De terroristen kunnen het gebruiken om opruiend materiaal te drukken
En waarom hebben jullie schoolboeken nodig?
Jullie scholen liggen in puin.

Geen staal is toegestaan, geen bouwmateriaal, geen plastic buis
De terroristen kunnen het gebruiken om raketten op ons af te vuren.
Pompoenen en wortels mogen jullie hebben, maar geen delicatessen.
Geen kersen, geen granaatappels
Geen watermeloen, geen uien, geen chocola

Wij hebben een lijst met drie dozijn artikelen die zijn toegestaan,
maar wij zijn niet verplicht om de inhoud daarvan bekend te maken.
Tot deze conclusie zijn gekomen kolonel Levi, kolonel Rosenzweig en kolonel Segal

Ons motto:
"Geen voorspoed, geen ontwikkeling, geen humanitaire crisis"
Jullie mogen vissen in de Middellandse zee. Maar tot drie kilometer uit de kust.
Daarbuiten openen wij het vuur
Het is een grote schande dat de zee wordt vervuild
twintig miljoen vaten rioolwater
worden elke dag in de zee gedumpt
wordt in de cijfers aangegeven
Onze raketten troffen de rioolwaterzuiveringsfabrieken
en wat dat betreft zijn reserveonderdelen om ze te maken niet toegestaan
Zolang Hamas ons bedreigt

Geen cement is toegestaan, geen glas, geen medische apparatuur
Wij bekijken jullie vanuit onze onbemande vliegtuigjes
Als jullie je schamele maaltjes
op open vuurtjes koken
en jezelf een bed maken
in de ruines van huizen die zijn verwoest door tankgranaten
En als jullie kinderen niet kunnen slapen.
Omdat ze degenen missen die zijn gedood tijdens onze invallen
of het uitschreven of in hun bedjes plassen
in jullie geimproviseerde vluchtelingententen
of schreeuwen door de pijn die ze voelen in hun geamputeerde ledematen

Dat is de prijs die jullie betalen
voor het verbergen van terroristen
God heeft ons dit land gegeven
Een land zonder volk, voor een volk zonder land.